Όνειρα και Θαύματα.Στα ψηλά,πετάγματα.: Οκτωβρίου 2010

Δευτέρα 25 Οκτωβρίου 2010

Που είσαι Θάλασσα ?

Δεν φοβάμαι τόσο τις ανοιχτές Θάλασσες
με τ'άγρια κύματα και τα πεινασμένα σκυλόψαρα
πιό πολύ με φοβίζει η ΠΛΗΞΗ ΤΩΝ ΛΙΜΑΝΙΩΝ
κι'η ΑΒΑΣΤΑΧΤΗ ΑΠΕΙΛΗ ΤΩΝ ΚΑΒΩΝ

Αλκυόνη Παπαδάκη

Η μεγαλύτερη ΤΟΛΜΗ στους καιρούς μας είναι να μπορείς να ονειρεύεσαι.
Μην ονειρευτείς όμως εκείνα τα μικρούλια Όνειρα που μοιάζουν πιό πολύ σε απλές ελπιδοφόρες σκέψεις.
Ονειρέψου ένα ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΟ ΟΝΕΙΡΟ γιατί αυτό θα σου κινήσει τα παγωμένα σου πόδια για να το συναντήσεις.
Κι'άν στις πρώτες σου προσπάθειες χάσεις το δρόμο σου να θυμάσαι πως ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΑΣΕΙΣ ΠΡΩΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΜΕΤΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΖΕΙΣ.

Aerosmith. DREAM ON

Παρασκευή 22 Οκτωβρίου 2010

Τόλμησε να Ονειρευτείς

Γενικά είμαι άτολμος , μου είπε.
Μα το μεγαλύτερο τόλμημα είναι το πιό εύκολο πράγμα στον Κόσμο , απάντησα.
Και πιό είναι αυτό ? ρώτησε με προσμονή.
Να τολήσεις να Ονειρευτείς Μεγάλα πράγματα , απάντησα.
Γούρλωσε τα μάτια σαν να μην πίστευε αυτό που άκουσε και μετά σιώπησε.
Yanni.Dare to dream.

Τυφλός οδίτης.

Ψάχνω για λέξεις και μ αυτές να πλάσω σκέψεις, όμως , πάντα σκοντάφτω στην ένδεια των ικανοτήτων, μα δεν σταματώ. Παίρνω βαθιά ανάσα και συνεχίζω να ψάχνω να βρω για να κόψω το περιούσιο ακροβλάσταρο και τον ακαπίστρωτο Βουκεφάλα να δαμάσω, να κατακτήσω την εξωτική Βαβυλώνα και να μυρίσω τα ποθητά άνθη των κρεμαστών της κήπων.

Με βάζω απέναντι και αρχίζω να συνομιλώ μαζί μου μονολογώντας.

Κατ αρχήν, θα πρέπει να καταγράψω και χαρτογραφήσω τις δικές μου νοητικές συνοριογραμμές, να περιορίσω το εγώ και να εξερευνήσω το λογικό, ακροπατώντας και προσέχοντας μην και πέσω σε κρεμνά απύθμενα και σκοτεινά, για να ανακαλύψω επι τέλους τα ακρόρια των δυνατοτήτων μου.

Πρέπει να αποκτήσω εμμονή, κατά το δυνατό μεγάλη, στο να ζητάω και να κρούω για να μάθω και ν’ αποφεύγω τις προλήψεις τις τυπωμένες στην οθόνη του μυαλού μου, αλλιώς θα στεγνώσει το μελάνι και το άσπρο χαρτί θα γίνει πέλαγος αγριεμένο έτοιμο να με καταπιεί.

Ακολούθως, θα πρέπει να καταφέρω να ισορροπώ ανάμεσα στην αποτυχία και την απόγνωση και να συνεχίζω την προσπάθεια , πατώντας στα ίχνη που αφήνουν τα λάθη, ανοίγοντας νέους δρόμους για να ακολουθήσω την ατέλειωτη πορεία προς … άγνωστο πού !!!

Όμως καταλαβαίνω πως μονάχος δεν μπορώ, θα πρέπει να βρω οδηγό κάποιον που θα δεχθεί να βοηθήσει έναν Τυφλό Οδίτη, για να μπορέσει να φτάσει στον ποθεινό τόπο που έχει κι άλλους που ψάχνουν κι αυτοί σαν κι αυτόν.

Σκοπός απώτερος να μοιάσω σ’ αυτούς τους άλλους
χωρίς να είμαι σαν τους άλλους η από τους άλλους,
αλλά απ’ τους άλλους … ο άλλος,
κι ανάμεσά τους ενας απ αυτούς.

Τέλος θα πρέπει, να αποκτήσω σύνεση και να μην προσπαθώ να εντυπωσιάσω, η να αποδείξω σε κάποιους πως μπορώ να τους φτάσω και να μην μετρώ τι εχω να κερδίσω η τι να χάσω.

Γιατι έτσι, το ιδιο θα παραμένω ακτήμωνας
και η σαϊτα θα είναι σπασμένη,
η ανέμη σκουριασμένη
και δεν θα μπορεί να ελευθερώσει το υφάδι στον αργαλειό της σκέψης,
για να μπορέσω να αρχίσω να υφαίνω και να πλέκω !!!

Αλλά προσοχή Τυφλέ Οδίτη,
Προσοχή συγκρατήσου.
Οι πειρασμοί ξεκάθαροι.
Αν βιαστείς να πετάξεις ανέτοιμος, ο ηλιος θα σου κάψει τα φτερά και σαν τον Ίκαρο στης έπαρσης το πέλαγος κινδυνεύεις να χαθείς
και τότε η περιπέτεια θα τελειώσει,
θάβοντας μαζί με το δικό σου κι της φιλίας τα πτώμα.

Πάτερ
Παντελεήμων Γιαννικούρης

Η Ζωή είναι θέμα ΕΠΙΛΟΓΩΝ

Κώστας Καρυωτάκης
Σαν να μην ήρθαμε ποτέ σ' αυτήν εδώ τη γη.Σαν να μένουμε ακόμα στην ανυπαρξία.Σκοτάδι γύρω κι ούτε μια μαρμαρυγή.Άνθρωποι στων άλλων τη φαντασία.
Από χαρτί πλασμένα κι από δισταγμό,ανδρείκελα στης μοίρας τα τυφλά δυο χέρια,χορεύουμε, δεχόμαστε τον εμπαιγμό,άτονα, κοιτώντας παθητικά τ' αστέρια..

Οδυσσέας Ελύτης
Στα χέρια μας κρατούμε τη μοίρα μας.

Ούτως ή άλλως η Ζωή είναι θέμα επιλογών.
Μπορείτε να αφεθείτε , Ανδρείκελα,στα χέρια της Μοίρας σας
ή να την πάρετε στα δικά σας χέρια.
Και μη νομίζετε πως είναι βαριά , όχι , πανάλαφρη είναι , γιαυτό συνήθως την κατευθύνει από δω κι'από κει , κάθε λογής άνεμος.